Najlepszym przykładem gospodarki planowanej jest gospodarka powojennej Polski. Głównymi jej założeniami są kilkuletnie plany rozwojowe przyjmowane przez organy władzy państwowej. Plany te uchwalane były na zjazdach partii i określane były w nich najważniejsze cele rozwoju państwa. Ten typ gospodarki jest charakterystyczny zarówno w państwach o ustroju socjalistycznym, a także w okresie wojny. W gospodarce centralnie planowanej władze ustalają nie tylko rodzaj produkcji i jej ilość, ale także ceny poszczególnych produktów W większości państw ten system doprowadził do znacznego obniżenia się stopy życiowej obywateli.